Cmentarz – jest instytucjonalnie ukształtowanym wycinkiem przestrzeni o programowo założonym grzebalnym przeznaczeniu, zorganizowanym zaś wedle pewnych dyrektyw - reguł kulturowych, związanych tak ze zrytualizowaniem form grzebania zmarłych, jak i z istnieniem pewnej tradycji sposobu utrwalania pamięci o nich.

Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa coemeterium, o tym właśnie znaczeniu, które z kolei jest zlatynizowaną formą greckiego koimeterion = miejsce spoczynku.

Koncepcję cmentarza jako przestrzeni nienaruszalnej i świętej przejęło wczesne chrześcijaństwo z tradycji rzymskiej, dlatego pierwsze cmentarze chrześcijańskie wyodrębniły się z dawniejszych cmentarzy pogańskich. Kościół już w III w. oddał je pod opiekę biskupów i księży, tworząc system cmentarnej administracji. Cmentarze były już wówczas miejscami świętymi i chronionymi specjalnymi immunitetami. Obejmowało je także prawo azylu . Od X w. zaczyna się tendencja do lokalizowania cmentarzy w obrębie miast i w bliskości kościołów. Sobór rzymski z 1059 r.  nadał im sankcję "pół świętych" rzucając klątwę na ludzi bezczeszczących je.

Cmentarz w sensie prawno-administracyjnym jest wyraźnie wyodrębnionym, oznaczonym, zdeterminowanym terenem, przeznaczonym do grzebania zmarłych, a występujące na nich mogiły są w zwyczajowo przyjętej formie wizualnej.

Tradycyjnie obowiązek grzebania zmarłych spoczywa na barkach rodziny zmarłego, a jeśli zmarły rodziny nie ma, to na władzach lokalnych.

       Od 1 listopada 2011 roku, weszły w życie dwa dokumenty dotyczące regulacji prawa pogrzebowego w diecezji włocławskiej: Instrukcja w sprawie pogrzebu i Regulamin cmentarzy rzymskokatolickich w diecezji włocławskiej. Po konsultacjach dykasterialnych, a także w ramach dekanatów, po omówieniu propozycji prawa na zjeździe księży dziekanów oraz podczas obrad Rady Kapłańskiej, ks. bp Wiesław Mering zatwierdził oba dokumenty jako obowiązujące prawo pogrzebowe w diecezji włocławskiej.

Instrukcja składa się z 10 punktów podejmujących następujące zagadnienia: postępowanie kapłana na wiadomość o śmierci, miejsce nabożeństwa pogrzebowego, komu należy udzielić lub odmówić pogrzebu katolickiego lub ograniczyć jego formę, opłaty cmentarne, ponowne użycie grobu, księgi cmentarne i księga zmarłych, kremacja i ekshumacja zwłok.

Instrukcja zaznacza, że pogrzeb jest aktem kultu religijnego (Msza św., posługa duchownego do momentu zasypania trumny), z czego wynika, że Kościół nie świadczy usług. Środki finansowe składane w związku z wykonywaniem posługi religijnej są ofiarami związanymi z czynnościami religijnymi. Uwypuklony został także fakt, że jest zgodne z prawem wprowadzenie opłat za korzystanie z infrastruktury cmentarza, pod warunkiem, że takie opłaty będą przewidziane w regulaminie cmentarza.

Regulamin cmentarzy rzymskokatolickich w diecezji włocławskiej składa się z 4 rozdziałów: przepisy ogólne, postanowienia porządkowe, zasady dysponowania grobem i ponoszenia opłat oraz zasady wykonywania prac i usług przez podmioty niezależne od Administratora.

 

Cmentarz parafialny w Witowie (zabacz;na mapie) założył  w 1815 roku na Górach Witowskich, przy drodze Witowo -Topólka  ks.proboszcz Jakub Krajewski. Wybudowano wówczas drewnianą kapliczkę.
 

 
W 1840 roku na  środku  cmentarza ,witowski wikariusz ks.Wojciech Kochowicz własnym kosztem  i staraniem wystawił  murowaną  kaplicę  pod wezwaniem Krzyża Świętego. Aktualnie cmentarz parafialny w Witowie zajmuje powierzchnię 2.0 ha.
 

Na cmentarzu parafialnym w Witowie, spoczywają prochy mieszkańców z miejscowości ; Czarnocice, Grodziska, Faliszewo, Płowce, Powałkowice, Pścinno, Pścininek, Sadłog, Sadłużek,Torzewo, Wandynowo,oraz  Witowa, Koloni Witowo i Witowa Nowego, nie tylko wyznawców kościoła rzymskokatolockiego, ale i również innych wyznań.
 

Przy alei głównej, tuż przed kaplicą  02 czerwca 1993 roku, pochowany został przez parafian witowskich w uroczystym pogrzebie, zasłużony dla parafii:

+ Ks. Kazimierz Szałkowski - proboszcz parafii Witowo w latach 1952-1975.(Urodzony 25 stycznia 1903 roku w Sieradzu. Zmarł  w Kaliszu 30 maja 1993 r.)
                                      
                                       
                                        
W kwaterze lewej, idąc od alei głównej cmentarza, znajduje się grób nieznanego żołnierza, w którym spoczywają prochy dwóch nieznanych żołnierzy Wojska Polskiego oraz cywila, zamordowanych w bestialski sposób przez hitlerowców  na terenie parafii Witowo w 1939 roku, tuż po rozpoczęciu II wojny światowej. Grobem opiekuje się młodzież z Gimnazjum Publicznego w Witowie. W dzień Wszystkich Świętych, przy grobie zbiera  się zawsze wiele dzieci i młodzieży zapalając znicze  i składając kwiaty.
                                                                                                                          











Na witowskim  cmentarzu, spoczywają również członkowie  rodziny Biesiekierkich , mających w historii Kujaw swoją zaszczytna kartę (...wieloletni właściciele majątku Płowce, które  w drugiej połowie XVIII wieku nabył na wałasność podkomorzy inowrocławski Jan Biesiekierski..)

Corocznie 1 listopada  - w DZIEŃ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH o godzinie 12.00 w kaplicy na Cmentarzu Parafialnym w Witowie odprawiana jest  uroczyta Msza Święta za zmarłych, których prochy tam spoczywają .